برنامه نویسی شی گرا و معنای oop

برنامه نویسی شی گرا از دهه ۱۹۶۰ به دنیای برنامه نویسی آمد اما روند پذیرش و مقبولیت آن همان زمان اتفاق نیافتاد و این اواخر و در سه دهه‌ی اخیر بود که با ظهور جاوا و سایر زبان‌ها این شیوه دارای مقبولیت شد.

یک برنامه نویس برای نوشتن یک برنامه با شیوه‌ی شی گرا باید از مدیر خود کسب اجازه می‌کرد؛ اما در زمان حاضر برنامه نویسی شی گرا در شرکت‌ها اجباری شده است.

برنامه نویسی شی‌گرا

OO کوتاه شده کلمه‌ی object oriented به معنای شی گرا است.

OOP یک برنامه را به تعدادی اشیا سطح بالا تبدیل می‌کند.

هر شی یک قسمت از برنامه را که به دنبال حل آن هستیم را مدل می‌کند.

OOP این اختیار را به ما می‌دهد که اشیای واقعی حوزه‌ی مساله‌مان را به دنیای برنامه نویسی بیاوریم.

مثلاً فروشگاه اینترنتی صندوق و حسابداری باید از قیمت کالا مطلع باشند که بتوانند فاکتور را صادر نمایند.

حال فاکتور، کالا و صندوق اشیا ما هستند که هرکدام قسمتی از برنامه را مدل می‌کنند.

تعریف شی و عملکرد آن

یک شی در واقع جزیی از نرم افزار است که رفتار و حالت را در خود کپسوله یا نگهداری می کند.

اشیا به برنامه نویس اجازه می دهند که برنامه را با حالت‌ها و تجریدهای دنیای واقعی مدل کنند.

به عبارت ساده تر یک شی یک نمونه از یک کلاس است.

تعریف کلاس در برنامه نویسی شی گرا

به مانند اشیا در دنیای واقعی در OOP نیز اشیا با خواص مشترکشان دسته بندی می‌شوند.

مثلا انسان، میمون، بز و پلنگ و … به دلیل ویژگی مشترک پستاندار بودن در دسته پستانداران جای داده می‌شوند.

یک کلاس تمام مشخصه‌های مشترک از یک نوع شی را تعریف می کند. به ویژه آنکه یک کلاس تمام خواص و رفتار یک شی را نیز تعریف می‌کند.

منبع: کتاب برنامه نویسی شی گرا در ۲۱ روز